എഴുത്തും സ്വാതന്ത്ര്യവും...

ഈ എഴുതുന്നതിൽ ആർക്കെന്തു തോന്നുന്നു എന്നതു് എന്റെ വിഷയം അല്ല.. അതിനോടുള്ള പ്രതികരണങ്ങൾ എന്റെ ബൌദ്ധികസ്വത്തല്ല താനും.. ഞാൻ എന്തെഴുതുന്നു എന്നതു മാത്രം ആണു് എനിക്കു സംബന്ധം.. അതെന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം ആണു താനും. അതിൽ ‘എന്തു കൊണ്ടു്’ ‘എന്തിനു്’ എന്നുള്ള ചോദ്യങ്ങൾ അപ്രസക്തമാണു് എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം. ആ കവിത താങ്കൾ വായിച്ചതെന്തിനു്, അതിനെക്കുറിച്ചു് അങ്ങനെ എഴുതിയതെന്തിനു് എന്നു ആരെങ്കിലും നേരേ വന്നു ചോദിച്ചാൽ അതെന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യപരിധിയിൽ വരുന്നതു കൊണ്ടു് എന്ന ഒരുത്തരമേ എനിക്കുള്ളു. ഒരർത്ഥത്തിൽ അതു മാത്രമല്ലേ ഉത്തരം ഉള്ളൂ എന്നും തോന്നാം..

ആക്ഷേപഹാസ്യങ്ങൾക്കു് മൌനം ആണു് ചിലപ്പോൾ നല്ല മറുപടി. "Silence speaks more than words can" എന്നല്ലേ പരിണതപ്രജ്ഞർ പറയാറു്...

ആനുഷങ്ഗികമായി ഇത്തിരി ഉച്ചത്തിൽ ഓർത്തു പോയി എന്നേയുള്ളൂ....

പാവം കവിത...

മാതൃഭൂമി (86:31) ഒക്റ്റോബർ 5-11 ലക്കത്തിൽ ഒരു അനുഗ്രഹീത കവിയുടെ ‘പാവം’ എന്ന ഉദാത്ത രചന. ചില വരികൾ ഉദ്ധരിക്കാം.

“..തിടുക്കത്തിൽ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ കയറുമ്പോഴാ‍വും
ചുവരിൽ അവ നിശ്ചലമായി ഇരിക്കുന്നതു കാണുക....
.............
‘മുട്ടലെല്ലാം‘ അതോടെ പോവും
ടോയ്‌ലെറ്റിൽ നിന്നു പുറത്തു വരും...” ഇങ്ങനെ പോവുന്നു വരികൾ..

“ഈ സിനിമ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ നല്ല സിനിമ കണ്ടിട്ടില്ല“ എന്നു് പണ്ടു് സിനിമ പരസ്യ വാചകങ്ങളിൽ ധാരാളം കണ്ടിരുന്നു.. അതു പോലെ “ഈ കവിത വായിച്ചില്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ഉദാത്തമായ കവിത വായിച്ചിട്ടില്ല“ എന്നു് നിസ്സംശയം പറയാം - അല്ലേ!!

ഏതായാലും മാതൃഭൂമിയോടു നമുക്കു നന്ദി പറയണം - ഇതു വായിക്കാൻ അവസരം ഒരുക്കിയതിനു്.. ഇതിന്റെ അടുത്ത ഭാഗങ്ങൾ ഇനിയും എഴുതപ്പെടുമെന്നും അവ മാതൃഭൂമിയിൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമാകുമെന്നും നമുക്കു പ്രത്യാശിക്കാം...