കസാബിനെതിരെ കേസ് പ്ലാറ്റ്ഫോം ടിക്കറ്റ് ഇല്ലാത്തതിനും..??

അമിത് വർമ്മയുടെ ‘ഇൻ‌ഡ്യ അൺകട്ടി’ൽ ഇതു വായിച്ചപ്പോൾ ആദ്യം തമാശയാണെന്നാണു കരുതിയതു്. ബോംബേ ഭീകരാക്രമണത്തിലെ പ്രതി കസാബിനെതിരെ ഇന്ത്യൻ റെയിൽ‌വേ ആക്റ്റ് പ്രകാരവും കേസ് എടുത്തിരിക്കുന്നുവത്രെ - പ്ലാറ്റ്ഫോം ടിക്കറ്റ് എടുക്കാതെ റെയിൽ‌വേ സ്റ്റേഷനിൽ കയറിയതിനു്. തമാശയല്ല - ശരി തന്നെ, ഇതാ നോക്കൂ..

Save Turtle Project by Greenpeace against the Tatas

This post of mine is prompted by a post by Shri B. R. P. Bhaskar (link here) throwing light on the concerted campaign by 'Greenpeace' to save the turtles which are threatened by Tata’s port project works at Dhamra, Orissa.
The Hindu (May 27, 2008) reports..

The project has received all statutory clearances including the environment clearance from the Government of India and the No objection certificate from the Pollution Control Board of the state. This clearance has been challenged before the National Environment Appellate Authority on certain grounds including its effect on the endangered olive ridley turtles for which the Orissa coast is the largest nesting site in the world. Speaking to The Hindu, Ashish Fernandes, Oceans Campaigner, Greenpeace said, “There are concerns regarding the loss of turtles during the dredging process and also the impact the lighting in the port will have on the turtles. Also, with other industries that will subsequently come up in the region, will no doubt have an impact on the turtles.” It is estimated that only one in a hundred turtle hatchlings survive anyway.

Greenpeace press release dated May 31, 2007 reads as follows..

The Dhamra port will be located in an ecologically sensitive area, 5 km. from the Bhitarkanika Sanctuary and less than 15 km. from the Gahirmatha nesting beaches, the world’s largest mass nesting site for Olive Ridley turtles. Given the sensitive nature of the location, it is essential that the EIA be scientifically credible, accurate, detailed and unbiased, but Greenpeace has found that it fails on all these fronts.

“This EIA is a totally inadequate tool when it comes to gauging the port’s environmental impacts,” said Ashish Fernandes, Oceans Campaigner, Greenpeace. “The main flaws relate to poor baseline ecological data, a complete omission of the impacts on turtles, impacts of noise and chemical pollution and a poor hazard analysis and emergency plan. To top it all, the EIA considers a port site that is completely different from the one currently being developed!”

This is yet another report from Business Standard..

Despite assurances by the Tatas that an 'independent' assessment will be done, not only that the study has not been commissioned yet, it is that the project is progressing at a quick pace as well. This is something totally unacceptable..

‘സാനന്ദ’സ്വാഗതവും സിംഗൂരും.. ഒരു ‘റ്റാ‍റ്റാ‘ കഥ..ഭാഗം ഒന്നു്

നവംബർ 21 ന് എഴുതിത്തുടങ്ങിയതാണിതു്. അന്നു് എഴുതിത്തീർക്കാൻ പറ്റിയില്ല. സാധാരണ ചെയ്യാറുള്ളതു പോലെ അതിനടുത്ത വാരാന്ത്യത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെട്ടു. പക്ഷെ അതിനിടയ്ക്കു നവംബർ 26 വന്നു - അന്നത്തെ പ്രത്യേക സാഹചര്യത്തിൽ പിന്നീടെപ്പോഴെങ്കിലും എഴുതാം എന്നു കരുതി മാറ്റി വെച്ചു. ഇന്നലെ ശ്രീ ബി. ആർ. പി. ഭാസ്കറുടെ ഈ കുറിപ്പു (ലിങ്ക് ഇവിടെ) കണ്ടപ്പോൾ എഴുത്തു തുടരാം എന്നു കരുതി. ഇതിനു് തുടർക്കുറിപ്പുകൾ ആവശ്യമായി വരും. കാരണം കുറേയധികം സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചു പറയേണ്ടി വരും, കുറേയധികം ലേഖനങ്ങളെ ബന്ധപ്പെടുത്തേണ്ടി വരും - അതിനു കൂടുതൽ സമയം വേണം. പക്ഷെ ധം‌ര തുറമുഖ പദ്ധതിയെക്കുറിച്ചു് ഉടനെ എഴുതിയേ പറ്റൂ...
************************************

ചിലർ വളരെ ഭാഗ്യവാന്മാരാണു് - അവർക്കു് പൂർവ്വാർജ്ജിതമായ സമ്പത്തിലോ പ്രശസ്തിയിലോ സൌഭാഗ്യങ്ങളിലോ അഭിരമിക്കാം, അതിന്റെ ചിറകിന്മേൽ സർവതന്ത്രസ്വതന്ത്രരാകാം, കൂടാതെ സർവസ്വീകൃതരും ആവാം. ഭൂതകാലം അല്ലെങ്കിൽ പൈതൃകം നൽകിയ യശോധാവള്യത്തിന്റെ പൊലിമയിൽ നിന്നു മാത്രം കൈവരുന്നതാണു് അവർക്കു് ആ സ്വീകാര്യത, പലപ്പോഴും. സ്വയംകൃതാനർത്ഥങ്ങൾ അവർക്കു് പ്രശ്നമാവാറില്ല, ഒട്ടുമിക്ക സമയങ്ങളിലും. മറ്റാരെങ്കിലും ആണെങ്കിൽ കളങ്കിതരായോ തിരസ്കൃതരായോ മാറേണ്ടി വരുന്ന പ്രശ്നങ്ങളിൽ പോലും സമൂഹം അവർക്കു് ഒരു മുൻ‌കൂർ ജാമ്യം നൽകിയിരിക്കും.

അവർ വ്യക്തികളാവാം, പ്രസ്ഥാനങ്ങളാവാം, വ്യവസായസ്ഥാപനങ്ങളാവാം. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ വെള്ളിവെളിച്ചത്തിൽ നിന്നു മാത്രം അവർ അവകാശപ്പെടുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ അവർക്കു നൽകപ്പെടുന്ന ഈ വിശ്വാസ്യത, സർവസ്വീകാര്യത എപ്പോഴെങ്കിലുമൊക്കെ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതല്ലേ? കുറ്റം ആണു് ചെയ്യപ്പെട്ടതെങ്കിൽ അവരും മറ്റുള്ളവരെപ്പോലെ തന്നെ വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടണ്ടതല്ലേ? കക്ഷിഭേദമെന്യേ, വ്യക്തിഭേദമെന്യേ ഒരു വിചാരണ പോലുമില്ലാതെ അവർക്കു കുറ്റവിമുക്തി നൽകിയാൽ അതു തെറ്റല്ലേ?

ഒരു പക്ഷെ റ്റാറ്റാ ഗ്രൂപ്പിനു് ഈ ഭാഗ്യം വലിയ അളവിൽ ഉണ്ടു്. പണ്ടെങ്ങോ അവരുടെ ഹോട്ടലിൽ Britishers and dogs are not allowed എന്നെഴുതിയതിന്റെ ഉപകാരസ്മരണ ഇന്നും അവർക്കു നൽകുന്നു നമ്മുടെ സമൂഹം. 20,000 ത്തിലേറെ മനുഷ്യജീവികളുടെ ജീവനപഹരിച്ച ഭോപ്പൽ ദുരന്തത്തിനുത്തരവാദികളായ യൂണിയൻ കാർബൈഡു് എന്ന കമ്പനിയെ പരോക്ഷമായെങ്കിലും ആദ്യമായി പിന്തുണച്ചതു് നാമൊക്കെ വാഴ്ത്തുന്ന Tata ഗ്രൂപ്പ്‌ ആയിരുന്നു - Warren Andersen എന്ന യൂണിയൻ കാർബൈഡു് ചെയർമാന്റെ അറസ്റ്റിനെ വിമർശിക്കുക വഴി (ലിങ്കുകൾ ഇവിടെ, ഇവിടെ) പിന്നീടു്, ആ കമ്പനിയെ Dow Chemicals ഏറ്റെടുത്തതിനു ശേഷം ഭോപ്പൽ ദുരന്തത്തിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തിൽ നിന്നു്, പ്രത്യേകിച്ചു് criminal liability യിൽ നിന്നു്, അവരെ ഒഴിവാക്കുവാൻ രത്തൻ റ്റാ‍റ്റ വളരെയധികം ശ്രമിച്ചിരുന്നു - ഇപ്പോഴും ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. 2007 ജനുവരിയിൽ പ്ലാനിംഗ് കമ്മീഷൻ ഉപാദ്ധ്യക്ഷൻ മോണ്ടെക് സിങ് അലുവാലിയയ്ക്കും പിന്നീടു ചിദംബരത്തിനും അദ്ദേഹം കത്തുകൾ അയച്ചു. പ്രത്യക്ഷത്തിൽ മനുഷ്യക്ഷേമപ്രവർത്തനം എന്നു തോന്നത്തക്ക രീതിയിൽ, എന്നാൽ Dow Chemicals നെ criminal liability യിൽ നിന്നു ഒഴിവാക്കുക എന്ന അജണ്ട പരോക്ഷമായി ഉന്നം വെച്ചു കൊണ്ടും, ചെയ്ത ഈ പ്രവൃത്തി ആരും വലിയ പ്രശ്നമാക്കി കണ്ടില്ല. അതു കൊണ്ടാണല്ലോ ഇടതു വലതു ഫാസിസ്റ്റ് നാസിസ്റ്റ് ഗവണ്മെന്റുകൾ രത്തൻ റ്റാറ്റയ്ക്കു ചുവപ്പു പരവതാനി വിരിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നതു്...

അപലപനീയം എന്നു തന്നെ പറയാവുന്ന ഇത്തരം ധാരാളം സംഭവങ്ങൾ, പിന്നാമ്പുറക്കഥകൾ വേറെയും ഉണ്ടു്. മുകളിൽ സൂചിപ്പിച്ചതു പോലെ തുടർക്കുറിപ്പുകൾ പുറകെ. പക്ഷെ ധം‌ര തുറമുഖപ്രവർത്തനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു് റ്റാറ്റ നൽകിയ വാഗ്ദാനങ്ങൾ, പരിസ്ഥിതിസംബന്ധമായവയുൾപ്പെടെ, പാലിക്കപ്പെട്ടേ പറ്റൂ - പ്രത്യേകിച്ചു്, ഒരു സ്വതന്ത്രപഠനം നടത്തി അതിന്റെ നിഗമനങ്ങൾ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നതു വരെ തുറമുഖ പ്രവർത്തനങ്ങൾ നിർത്തിവെക്കും എന്ന വാഗ്ദാനം.

നുറുങ്ങുകൾ..

പണ്ടു് ബാംഗ്ലൂർ എം. ജി. റോഡിലാണു് അമുലിന്റെ ഇത്തരം പരസ്യബോർഡുകൾ ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുന്നതു്. പരസ്യബോർഡുകളുടെ ആത്യന്തികമായ ലക്ഷ്യം ‘ശ്രദ്ധനേടൽ’ ആണല്ലോ - ഏറ്റവും പുതിയ വിഷയങ്ങൾ, വിവാദവിഷയങ്ങൾ പ്രത്യേകിച്ചു്, കേന്ദ്രീകരിച്ചു് പരസ്യങ്ങൾ ഇടുക എന്ന ഈ പരസ്യതന്ത്രത്തിനു് എന്താണു് പേരു പറയുക എന്നറിയില്ല. പക്ഷെ ഒരു കാര്യം ശരിയാണു് - ആളുകളുടെ കണ്ണു് ഒരു തവണയെങ്കിലും ഇത്തരം പരസ്യങ്ങളിലൂടെയും പരസ്യബോർഡുകളിലൂടെയും പോകാതെ വരില്ല..

Valentine's day, moral policing and beyond..

Quite a lot of discussions have already been aired on the issues of Mangalore pub incident, Valentines day and the like..I believe a time has come, rather, the moment of truth has arrived, for our society, or people like you and me to take stock of the muck, the absolute non-sense that is going around us in the guise of guarding or protecting Indian culture. Self-appointed cultural guardians and moral police-men abound all around us - professing what is Indian culture and what it is not, in that process forcing themselves on us. They do that unabashedly, in wanton disregard of the norms that a progressive society ought to be endowed with, and in pure shameless arrogance - mostly backed up by the muscle power of the lumpen elements in the society.

Apart from the brazenness of their recent act (at the Mangalore pub) of hitting young girls, molesting them or outraging their modesty, only for the reason that they chose to go to pubs and have a drink or two (which, per my understanding, is not against any law of the land), the one thing that stands out for its sheer audacity is that they chose to attack the girls after inviting several camera men to record what they were intending to do. Just think about it - to hit and cause serious injuries on young girls hardly out of their teens in full view of the nation, and this, in my view, makes their act much graver. It is no different from culpable homicide, doing something wrong with absolute cognizance of the extent of lawlessness that they are committing.

We have for the last few years been witnessing the outrageous acts which such elements had been resorting to, to express their vehement opposition to Valentine's day, and such other events which youngsters would like to celebrate but which these self-styled moral policemen and policewomen dub as blatant maligning of Indian culture. It has reached a crescendo when they announced that they will marry the young couples off, if they are seen together on the Valentine's day. The most-condemnable irony in this whole process of the so-called "protection of Indian culture" is that they themselves haven't chosen to check if what they are doing is within the confines of the very culture which they are trying to protect, or to take it a step further, to shield from "extraneous interferences and influences"..

This is audacity on its extreme, and as a society, we should not let this happen. There are has to be a collective uprising against such unwanted and dastardly actions, because it inhibits what is inscribed and enshrined in our constitution. It inhibits our liberties and freedom to do what is lawful, what is legal, what is allowed by various bodies of law, and above all, what is not against the peaceful progression of a society, its mores and values. We as a society do know what the "mores and values" of our society are, and we should not let certain lumpen fascist elements (who are unfortunately amongst us) to define them for us. We as a society need to realise that such brash acts are given outright condemnation and contemptuous rejection.

Whether I'd send gifts or cards to someone on Valentine days, or chose to go to pubs with my girl friends in my younger days is not a criterion at all here. I chose to either do it or not do it, because that was within the confines of my personal freedom - no one coerced me into doing or not doing such. But what my younger friends in this country choose to do should be subject to their freedom and liberty, and not determined by the dictates of some goondas, just because they define themselves as the saviours of our culture.

I find that there are collective voices that have come up against these, and I congratulate them for their dare in standing up to such brutalities and inanities. A facebook group called "Consortium of pub-going, loose and forward women" has organised a novel "Pink Chaddi" campaign in Bangalore (link here), and the aim of this hilarious campaign is to fill the Sree Ramasena offices with thousands of pink chaddis. Pink chaddi is a symbol here - symbolic of the anger, annoyance, resentment, rage and fury of female-hood, woman-hood of our society.

There is another campaign called "Stand Up to Moral Policing"based in New Delhi (link here), and they are planning to stage demonstrations in Delhi. In their blog, they explain that their campaign is all about "standing up for our constitution and civil liberties, and about opposing the use of violence in public life", and they have chosen to protest on the Valentine's Day because of its symbolic value.

I in all my sincerity wish the very best for both these, and any similar, campaigns. And I would urge on those who are able to go to take part in these campaigns to do so whole-heartedly. I also request them to take these protests beyond just these issues - as they have written in their blog

...The real issues are actually pretty mundane, but they are arguably the most significant: access to water, to toilets, to affordable food, to education, and to primary health care. But being cowed down by these mobs of goondas, either because of our apathy or fear, will ensure that the youth never get down to thinking about these important things....

Let these campaigns meet with success, and as written by Amit Verma in his blog 'India Uncut', it is not just about Pink Chaddis, it is about our freedom, it is about our liberty....

Tail-piece: I have written about this in my blog in Malayalam, my mother-language, (link here) and one request to the Pink Chaddi campaigners that I have made in that blog post is that in case they get sarees in return for the chaddis, as Sree Rama Senaites have claimed they will do, (here) please distribute those sarees among the poor. Let hat the monkey-crowd (no offence meant to monkeys here) or their mahila wing does will be of some benefit to the needy..

ക്ഷുഭിതയൌവ്വനങ്ങളും ചില ‘വാലന്റൈൻ’ ബന്ധിതചിന്തകളും.........

ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യവും ഭാരതീയസംസ്കാരവും നേരിടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വിപത്തു് നാട്ടിൽ കൊണ്ടാടപ്പെടുന്ന വാലന്റൈൻ ദിനാഘോഷങ്ങളാണു് എന്നാണല്ലോ ചില വാനരസേനകളുടെ കുറച്ചുനാളായിട്ടുള്ള കണ്ടുപിടുത്തം. പിന്നെ പബ്ബുകളിൽ പെൺകുട്ടികൾ പോകുന്നതും. വിശന്നു മരിക്കുന്ന കുട്ടികളും, ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണത്തിനായി യാചിക്കേണ്ടിവരുന്ന കുരുന്നു ബാല്യങ്ങളും, ക്രൂരമായ ബലാത്സംഗങ്ങൾക്കിരയാവുന്ന രണ്ടു വയസ്സു പോലും തികയാത്ത പെൺബാല്യവും ഒന്നും ഈ ജാഗരണസമിതികൾക്കും മഹിളാസംഘടനകൾക്കും പ്രശ്നമല്ല, സംസ്കാരവിരുദ്ധമല്ല - കൂടിവന്നാൽ രാഷ്ട്രീയനേട്ടങ്ങൾക്കായി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന ചില തെരഞ്ഞെടുപ്പു വിഷയങ്ങൾ മാത്രം അതൊക്കെ, അതും “അവരുടെ” ഗവണ്മെന്റല്ല ഭരണത്തിൽ എങ്കിൽമാത്രം .. അവരുടെ ഗവണ്മെന്റാണു് ഭരണത്തിൽ എങ്കിൽ, അതു് എതിരാളികളുടെ ദുഷ്പ്രചരണങ്ങൾ ആയി വേഷം മാറും..

ഈ പേക്കൂത്തുകൾ, നിഴൽനാടകങ്ങൾ, അപഹസിതം മാത്രമാവുന്ന അർത്ഥശൂന്യതകൾ എന്നെങ്കിലും മാറുമോ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ നിന്നു്... ഒരു ദിവാസ്വപ്നമായെങ്കിലും അത്തരം വ്യാമോഹങ്ങൾ നിലനിൽക്കുമോ?

**************************************

ഇത്തരം “സാന്മാർഗ്ഗികകാവലു”കൾക്കെതിരെ (moral policing) ഉള്ള ഒരു പ്രതിഷേധസമരത്തിനു് പിങ്ക് ഷഡ്ഡികൾ ഒരു പ്രതീകം ആയി മാറുന്നു ഇതാ ഇവിടെ. ബാംഗ്ലൂർ കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ള ഈ സമരത്തിൽ ‘ശ്രീരാമസേനാ ഓഫീസുകൾ പിങ്ക് ഷഡ്ഡികൾ കൊണ്ടു നിറയ്ക്കുക’ എന്നതാണു് പ്രതിഷേധമാർഗം..

ഡെൽഹി കേന്ദ്രമാക്കിയുള്ളതാണു് വേറൊരു പ്രധാന പ്രതിഷേധസമരം. “സന്മാർഗ്ഗികകാവലുകളെ നേരിടുക” (Stand Up to Moral Policing) എന്നതാണു് അവരുടെ സമരാഹ്വാനം. ജന്തർമന്ദറിൽ ഒന്നിച്ചു കൂടി പ്രതിഷേധപ്രകടനം നടത്തുക എന്നതാണു് അവർ അവലം‌ബിക്കുന്ന സമരരീതി.

ജനാധിപത്യപരമായ രീതിയിൽ സമരപരിപാടികൾ നടത്തുന്ന ഈ ‘ക്ഷുഭിതയൌവ്വനങ്ങൾക്കു്’ എല്ലാ വിധമായ ആശംസകളും.. പബ്ബുകൾക്കും വാലന്റൈൻ ആഘോഷങ്ങൾക്കുമപ്പുറം, അല്ലെങ്കിൽ അവയെ ഒരു പ്രതീകമാക്കി മുന്നിൽ നിർത്തി, സമൂഹത്തിൽ നിലനിൽക്കുന്ന മറ്റു നീറുന്ന പ്രശ്നങ്ങളെക്കൂടി ഇതിലൂടെ ദേശീയശ്രദ്ധയിലേക്കു കൊണ്ടു വരാൻ ഇവർക്കു കഴിയട്ടെ.. “Stand Up to Moral Policing”ന്റെ ബ്ലോഗിൽ പറയുന്നതു പോലെ

Whether or not you celebrate Valentine's Day or go the pub is your prerogative. The Constitution guarantees personal liberty. That said, even those whose message we find so distasteful, loathsome, retrograde, and divisive are allowed to speak their mind. They cannot, however, molest, assault, beat, or do anything that is contrary to the laws of our land to propagate their message.

Yes, we young people can fill the pubs and celebrate Valentine's Day to counter the ugly message of the goondas across the country. Personally, I think the 'Pink Chaddi' campaign is hilarious. But we can also do something more. We can start thinking about the Constitution, what it means to respect law and order, and what the real issues in this country are.

The real issues are actually pretty mundane, but they are arguably the most significant: access to water, to toilets, to affordable food, to education, and to primary health care. But being cowed down by these mobs of goondas, either because of our apathy or fear, will ensure that the youth never get down to thinking about these important things.

**********************************

ക്ഷുഭിതയൌവ്വനങ്ങളേ വിജയീ ഭവഃ

വാൽക്കഷണം - പിങ്ക് ഷഡ്ഡികൾക്കു പകരം നിങ്ങൾക്കു് സാരികൾ കിട്ടിയാൽ നിങ്ങൾ അതു പാവപ്പെട്ട സ്ത്രീകൾക്കിടയിൽ വിതരണം ചെയ്യണം. അങ്ങനെ എങ്കിലും ഈ വാനരസേനകൾ കുറച്ചു പേർക്കെങ്കിലും പ്രയോജനപ്പെടട്ടെ..

ഹൃദ്സ്പന്ദങ്ങൾ ശ്രുതിയിടുന്ന സംഗീതം - ‘ഹൃദയമുരളിക’..

സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞരെ എന്നും ആകർഷിച്ചു പോന്നിരുന്ന, അതിനുതകുന്ന പ്രത്യേകതകൾ നിറഞ്ഞ ഒന്നായിരുന്നു കേരളീയസമൂഹം - പണ്ടു മുതലേ. സാമൂഹ്യാവബോധത്തിലും സാഹിത്യ, സംഗീതാസ്വാദനനിലവാരങ്ങളിലും രാഷ്ട്രീയതാൽ‌പ്പര്യങ്ങളിലും ഒക്കെ ഒരു വേറിട്ട സമീപനം, ഒരു മാറിനടപ്പു് ഈ സമൂഹത്തിന്റെ സവിശേഷതകളിൽ പെടുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ പെട്ടിരുന്നു - പിന്നീടു് പലതിലും ശോഷണങ്ങൾ സംഭവിച്ചു എന്നതൊരു സത്യം ആണെങ്കിൽ പോലും. ഇതുപോലെ തന്നെ വേറിട്ടു നിൽക്കുന്ന വേറൊന്നാണു് കേരളീയന്റെ മനസ്സിൽ നാടകഗാനങ്ങളും സിനിമാഗാനങ്ങളും ഗാനസാഹിത്യവും ഒക്കെ ചെലുത്തിയിരുന്ന, ഇപ്പോഴും ചെലുത്തുന്ന, സ്വാധീനം - സാമൂഹ്യശാസ്ത്രജ്ഞർ ഒരു പക്ഷെ പഠനവിഷയമാക്കേണ്ട ഒരു സംഗതി. അമ്പതുകളുടെ രണ്ടാം പകുതിയിൽ ഒരുതരം paradigm shift എന്നു തന്നെ പറയാവുന്ന വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾ ഈ സമൂഹമനസ്സിനുള്ളിൽ സൃഷ്ടിക്കുന്നതിൽ നാടകഗാനങ്ങൾ വഹിച്ച പങ്കു തന്നെ ഉദാത്തമായ ദൃഷ്ടാന്തമാണു്.. വാഗ്ദത്തഭൂമിയെക്കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ ഇന്നും നാം മറന്നിട്ടില്ല - “എവിടെയാ വാഗ്ദത്തഭൂമി, എവിടെ എവിടെയാ സ്വപ്നഭൂമി” എന്നു ഇന്നും നാം പാടുന്നു..

തുടക്കം അനുകരണങ്ങളിൽ നിന്നായിരുന്നെങ്കിൽ പോലും ബാല്യശൈശവങ്ങൾ കടന്നു വളരെ പെട്ടെന്നാണു് നമ്മുടെ ചലച്ചിത്രഗാനശാഖ യൌവനത്തിന്റെ ആവേശങ്ങളിലേക്കു് കുതിച്ചു കയറിയതു്. ഞാനും നിങ്ങളുമടങ്ങുന്ന ഒരു സമൂഹം താരാട്ടുപാട്ടു പോലെ തന്നെ സിനിമാഗാനങ്ങൾ കേട്ടുറങ്ങി, കേട്ടുണർന്നു എന്നു പറഞ്ഞാൽ അമിതോക്തി ആവില്ല.. രാവിലെ ഉറക്കമുണരുമ്പോഴുള്ള പ്രഭാതഗീതികൾ മുതൽ രാത്രിയുറങ്ങുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ആവശ്യപ്പെട്ട ചലച്ചിത്രഗാനങ്ങൾ വരെ - ആകാശവാണിയും ഗാനങ്ങളും ജീവിതത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പോലെ.. തിരുനയ്നാർക്കുറിച്ചിയും ബ്രദർ ലക്ഷ്മണനും ഭാസ്കരൻ‌മാഷും രാഘവൻ‌മാഷും വയലാറും ദേവരാജൻ മാഷും തമ്പിച്ചേട്ടനും ദക്ഷിണാമൂർത്തിസ്വാമിയും ദാസേട്ടനും ജയേട്ടനും ജാനകിയമ്മയും സുശീലാമ്മയും ചിത്രയും സുജാതയും ജാസിയും ജയചന്ദ്രനും സുരേഷ് പീറ്റേർസും എന്നിങ്ങനെ മഹാരഥന്മാരായ പിതാമഹൻ‌മാർ മുതൽ കൌമാരപ്രായക്കാരായ പാട്ടുകാർ വരെ എല്ലാവരും നമ്മുടെ ജീവിതത്തിന്റെ, കുടുംബത്തിന്റെ ഭാഗം തന്നെ..

നമ്മോടു ഇത്രയും ചേർന്നു നിൽക്കുന്ന ഈ ഗാനശാഖയെ, ഗാനശാഖകളെ വായ്മൊഴിയായി മാത്രം നിർത്തിയാൽ കാലാന്തരത്തിൽ ഇവയൊക്കെ ഒരു പക്ഷെ സ്മരണകൾക്കപ്പുറം പോയെന്നു വരും. ഈ ദുര്യോഗം ഒഴിവാക്കാൻ ഇവയൊക്കെ വരമൊഴിയായേ പറ്റൂ. ഡിജിറ്റൽ സാങ്കേതികവിദ്യ ഏറ്റവും അധികം ഉപയോഗപ്പെടുത്തി ‘രേഖപ്പെടുത്തൽ’ എന്ന ദുഷ്ക്കരമായ ഈ സംഗതി സാ‍ധ്യമാക്കുന്ന ചില കൂട്ടായ്മകളെ ഇവിടെ നമുക്കോർക്കാം..

നമ്മുടെ സുഹൃത്തുക്കളായ കിരൺസു് നേതൃത്വം നൽകുന്ന Malayalamsongslyrics (ലിങ്ക് ഇവിടെ), കിഷോറിന്റെ രാഗകൈരളി (ലിങ്ക് ഇവിടെ അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ), പിന്നെ എന്റെലോകം എന്നിങ്ങനെ ഒരു പറ്റം കൂട്ടായ്മകൾ, അല്ലെങ്കിൽ വ്യക്തിഗതശ്രമങ്ങൾ... അഭിനന്ദനാർഹമായ സംരംഭങ്ങളാണു് ഇവയോരോന്നും. ഈ എഴുതിയതിലും വളരെ കൂടുതൽ സംരംഭങ്ങൾ വേറേ ഉണ്ടു് എന്നതാണു് സത്യം.

ഇവയിൽ www. Malayalasangeetham. info (MSI) (ലിങ്ക് ഇവിടെ) സവിശേഷശ്രദ്ധയാകർഷിക്കുന്നു.. അജയ്മേനോൻ എന്ന വ്യക്തി 2003-ൽ തുടങ്ങിയ ഈ ഉദ്യമം ഇന്നു പടർന്നു പന്തലിച്ചു് ഒരു വടുവൃക്ഷം തന്നെ ആയിരിക്കുന്നു - ഒരു സുഹൃദ്സംഘം തന്നെ ആയി എന്നു പറയാം. 4100 ൽ‌പ്പരം സിനിമകളിൽ നിന്നു 16,500 ഓളം ഗാനങ്ങളേക്കുറിച്ചുള്ള ആധികാരികമായ ഒരു Database ആയി ഇതു വളർന്നിരിക്കുന്നു. സിനിമാഗാനങ്ങൾ മാത്രമല്ല, നാടകഗാനങ്ങൾ, പാട്ടുപുസ്തകങ്ങൾ തുടങ്ങി പല ഭാഗങ്ങളും ഈ സൈറ്റിൽ ഉണ്ടു്.. ഇതുമായിട്ടു ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു പല ലിങ്കുകൾ ഇതാ ഇവിടെ, ഇവിടെ,


MSI യുടെ ഏറ്റവും പുതിയ സംരംഭമാണു് ‘ഹൃദയമുരളിക’. സംഗീതസൃഷ്ടിയിലേക്കുള്ള MSI യുടെ ആദ്യ കാൽ‌വെയ്പ്പു്. കൃതഹസ്തയായ, ശ്രീമതി ശ്രീദേവി പിള്ളയുടേതാണു് ഗാനങ്ങൾ. രചനാഗുണത്തിൽ ഔൽക്കർഷ്യം തുളുമ്പുന്ന വരികൾ. സംഗീതസംവിധാനരംഗത്തെ അദ്വിതീയനായ വിദ്യാധരൻ മാഷ് സംഗീതം നൽകിയിരിക്കുന്നു - അതിസുന്ദരമായ ഈണങ്ങളും ആകർഷണീയമായ orchestration ഉം ഓരോ പാട്ടിനെയും മുന്നിലേക്കു നയിക്കുന്നു. കെ. എസ്. ചിത്ര, ശ്രീവത്സൻ മേനോൻ, രവിശങ്കർ, നിഷാദ് തുടങ്ങിയവർ കൂടാതെ കെ. ആർ. രൂപ, അശ്വതി വിജയൻ, ദേവേഷ്, സുമേഷ്, സുവിൻ ദാസ് തുടങ്ങിയവരും പാടിയിരിക്കുന്നു.

ഹൃദയമുരളികയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മറ്റു പല ലിങ്കുകൾ ഇതാ ഇവിടെ, ഇവിടെ, അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ

ഈ വരുന്ന ഫെബ്രുവരി 8 ന് (ഞായറാഴ്‌ച) വൈകുന്നേരം 5 മണിക്കു് എറണാകുളം മറൈൻ ഡ്രൈവ് മൈതാനത്തു് DC Books International Book Festival നോടനുബന്ധിച്ചു നടക്കുന്ന ചടങ്ങിൽ വെച്ചു് ഹൃദയമുരളികയുടെ CD ഔപചാരികമായി പുറത്തിറക്കുന്നു. ശ്രീകുമാരൻ തമ്പി, പി. ഉദയഭാനു, വിദ്യാധരൻ മാസ്റ്റർ തുടങ്ങി പ്രമുഖർ പങ്കെടുക്കുന്നു. എല്ലാ‍വരും ചടങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കണം എന്നപേക്ഷ. കൂടാതെ CD വാങ്ങി ഈ സംരംഭത്തെ വിജയിപ്പിക്കാനും...

Slum Dog Millionaire... through a viewer's lens

Feels a bit strange to come out after being "snowed under" - hibernating - for a good length of time - the ciliary muscles of the brain probably may take a bit longer to adjust to the luminescence of blogging..
************************************

Had been to see 'Slumdog Millionaire' a day ago. Basking in the lime light of glory, bathed in the choicest of superlatives by reviewers, the film rides on a high - both in critical acclaim and at the box office, probably the world over. But to be honest, I am a bit lost now, strained for words that will best describe my feel..

"...This is a breathless, exciting story, heartbreaking and exhilarating at the same time, about a Mumbai orphan who rises from rags to riches on the strength of his lively intelligence. The film's universal appeal will present the real India to millions of moviegoers for the first time....'

Writes an acclaimed critic...

"..It is a Dickensian tale set in a merciless, mesmerizing city with no time for minor detailing quibbles, with characters speaking not as they naturally would but as the madcap narrative demands, and reality itself breathlessly bending over backwards to accommodate the frenzied energy of Anthony Dod Mantle's disarmingly honest camera...".

Writes another, and let me be honest - I'm lost. Having been through this movie, I asked myself this question several times - where would this movie calibrate itself, when pitched against an array of brilliantly cast movies - a few of those not being able to catapult itself into the world of fame notwithstanding. I threw that question upon myself as I do firmly believe that any creative work will find its own slot, its own niche. It will position itself where it rightly belongs - like water finding its level.

Incontinence of the critical acclaims, syndicated reviews and journalistic narratives notwithstanding, IMO 'Slumdog millionaire' is certainly not a great movie - an above-average movie at best. It is a 'Micheal Bevan' in the world of the celluloid - may have grossed millions of greenback at the box office, but lacks in the poise, the grace, and the class that a piece of art at higher levels of greatness, superlative levels of creativity (which this movie is attempted to be placed at) ought to have. Yes - the production quality is excellent, the framing by Anthony Dod Mantle is superb, the sound recording is good, the editing pattern is "differently" different etc., but do such things by themselves make a movie - or 120 minutes of celluloid frames that, for its very existence, essentially rely on human eyes' persistence of vision - a stand-out creation? Those are integral components of a good cinema, yes admitted - but they do not by themselves make up the 'whole'? There is that uncanny knack, that a movie-maker ought to get a handle on, of getting the right blend of creative contributions from several people and of being able to mix them up in the crucible of one's own creative fire, that results in a good movie - in a way no different from 2 parts of hydrogen combining with one part of oxygen to form one measure of water. The molecular organics of a good movie remains similar - neither abundance nor scarcity of its constituent elements will get it right.

I once again introspect - am I being unfair to the creators of this movie if I write such? Probably yes, if I just end the post here, without writing a few lines about my 'why's..Why do I think SDM is perhaps over-rated, and not substantially worthy of the acclaims that are being showered on it.

The most singular, perhaps the stand-out, reason, IMO, where SDM did not get it right is the brittle, fragile story-line of its. There could be a sparkles in patches, but it falls way short of the brilliance of a story line that gives the movie the strongest back bone. Vikas Swarup, a career diplomat by profession, is the original author (see here). I haven't read this novel of his, so am unable to comment on it, but his web-site indicates that changes have been made on, or adaptations have been done to , his story, and probably expectedly so. In fact, that he himself admits that it is hard for any author to be completely happy with adaptations done to his story speaks for itself. A few patches - to list some:

• The movie opens with scenes in which various kinds of torture are being perpetrated on Jamal Malik. In which country is this taking place? India - of all places? Come on - gimme a break.. can anyone imagine a contestant of a popular TV show, on the verge of creating history, being whisked away by the police on suspicion that he was cheating? That too in a place like Mumbai almost enveloped by the prowling vulturous eyes of print-media, visual-media, citizen journalists, what not - leave alone members of the public?
  
• The producer of the show chooses to remain a mute helpless witness to the entire sequence, without being able to do anything, without an iota of thought as to what happens to the shoot the next day??? What kind of TV producer is him??
  
• Jamal Malik, an 18 year old, being tortured to the third degree for the whole night and then being released the next day - that is to say in captivity for almost 24 hours, but he remains fresh as a cucumber for the shoot .. after such torture including electrocution in high voltage? Can the script writer go to such ridiculous levels?
• Can you ever imagine for a TV show like this, that the host PremKumar, the celluloid hero that he is shown to be, tries to make fun of Jamal - saying he is chaiwala, etc. etc.?
  
• If it is "his show" as he is shown murmuring to himself, for what reason on earth is he trying to do all this?
• Does the scrip writer try to imply that PremKumar is slowly falling jealous on Jamal - else what else explains his animosity - subdued and innate though, towards Jamal? Can anyone pick out a reason why the host of a popular show, besides being a popular actor himself, shows such malice towards a young boy, who happens to be born in the slums and has the job as a call-centre assistant?
  
• Even assuming that PremKumar believes Jamal is cheating, does he have at least a shred of an evidence to give a secret tip-off to the police? Will, or can the police, take the boy into custody without any provable, cognizant crime having been perpetrated? Which police will extend such kind of custodial toture, with none whosoever seeming to have filed any complaint?
  
• A host of factual errors line up in the script, which is indeed unpardonable, the notable among them being the song "Darshan Do Ghanshyam Naath" being shown attributed to 16th century poet "Kavi Surdas", whereas it was written by Shri Gopal Singh Nepali for the movie Narsi Bhagat (1957).
  
• This link will in fact present a number of goof ups that the script has made - both major and minor.

We can possibly go on and on, but to me the point is already made. A script with so many of holes is simply pedestrian, but a mountain is being made out of this mole - that is where I think the problem lies. One does not need to show nauseating scenes to imbibe and inject such a feel into viewer's minds. If a movie has to evoke a feel of "reality" is it a must that the so-called "realistic" scenes need to be interjected into the movie like that scene in which a constipated young Jamal goes through a long defaecation process and thereafter taking a full dive into the pot of human faeces with his nosedrills closed with one hand, to have a glance of "Amitabachan" ? What was that scened supposed to be conveying - I don't have a clue really!!!

There are films that have attempted at selling poverty and slum life to the overseas audiences for obvious gains. I hate to believe that this is one such movie, but be that as it may, my stance is vehemently opposed to doing so with pretensions - under the guise of pretended greatness. Film making is a sublime art that needs deft touches, sensitive eyes, superlative artistry, and above all unqualified honesty and intelligence. It is indeed an art to translate feelings of agony, pathos or happiness into celluloid frames by reflecting such emotions as undercurrents or shades permeating through the frames, and make the viewers feel such emotions. Doing that by over-playing emotions is sheer mediocrity.

Mediocrity is not a crime, but pretension is beyond pardon - to me..

‘പദ്‌മശ്രീ‘ പുരസ്കാരജേതാവിന്റെ തിരോധാനവും തുടരന്വേഷണങ്ങളൂം...

ഇന്നു ജനുവരി 30.. നാലു ദിവസങ്ങൾക്കു മുൻ‌പാണു് ഈ വർഷത്തെ പദ്‌മ പുരസ്കാരങ്ങളുടെ വിവരം പ്രഖ്യാപിച്ചതു്.. ഗവണ്മെന്റിന്റെ നിയമാവലി അനുസരിച്ചു് (ഇതാ ഇവിടെ) റിപ്പ്ബ്ലിക് ദിനത്തിന്റെ തലേന്നാണു് ഈ പ്രഖ്യാപനം. ഇത്തവണത്തെ പ്രഖ്യാപനം ഇതാ ഇവിടെ.

ജനുവരി 26 നു മുൻപു് ഇതു പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയോ പ്രക്ഷേപണം ചെയ്യുകയോ ചെയ്യാൻ പാടില്ല എന്നാണു് പത്രക്കുറിപ്പിന്റെ തുടക്കം തന്നെ. പക്ഷെ ഞാൻ ഇതു തീർച്ചയായും 25 നു വൈകുന്നേരം ടെലിവിഷനിലും നെറ്റിലും കണ്ടു - അതു പോട്ടെ, അതു പ്രശ്നമല്ല.. പ്രശ്നം ഇവിടെയാണു്. പദ്‌മശ്രീ കിട്ടിയതായി പ്രഖ്യാപിച്ച കാഷ്മീരിൽ നിന്നുള്ള ശ്രീ ഹഷ്മത്തുള്ള ഖാനെ (പദ്‌മശ്രീ ലിസ്റ്റിൽ പതിനൊന്നാമൻ) കാൺ‌മാനില്ല എന്നതാണു്. ആരും തട്ടിക്കൊണ്ടു പോയതൊന്നും അല്ല ഭാഗ്യത്തിനു്. ഇങ്ങനെ ഒരാൾ ജീവിച്ചിരിപ്പില്ല - അതാണു പ്രശ്നം. ഇയാളുടെ പേർ എങ്ങനെ ഈ ലിസ്റ്റിൽ പെട്ടു എന്നുള്ളതാർക്കും അറിയില്ല. ഏതായാലും രാഷ്ട്രപതിഭവൻ ഒരു അന്വേഷണത്തിനു് ഉത്തരവിട്ടിരിക്കുകയാണു് (ഇവിടെ അല്ലെങ്കിൽ ഇവിടെ നോക്കൂ)

എത്ര അംഗീകാരശ്രേണികൾ ഇതിനുണ്ടു് എന്നു നോക്കൂ..

The recommendations for Padma Awards are received from the State Governments/Union Territory Administrations, Central Ministries/Departments, Institutions of Excellence, etc. which are considered by an Awards Committee. On the basis of the recommendations of the Awards Committee, and after approval of the Home Minister, Prime Minister and President, the Padma Awards are announced on the eve of the Republic Day.

കൂടുതൽ എന്തു പറയാൻ..

വേറേ ചിലതു പറയാനുണ്ടു് - അതു പുറകെ....

Annual web-log awards.. Plea for vote....!!!!

It has been more than a month of hybernation now...!!!

Let me get back to blogging with a request for your help. As most of you may be aware, voting for the annual weblog awards is currently underway. In fact, the polling will be closed tomorrow January 13, 2009, which means only two days (today inclusive) remain. Voting is online; anyone can vote, subject to one vote per every 24 hours.

India Uncut, the very popular blog by Mr. Amit Varma, is the only nomination from India in the category for best Asian blogs. 'India Uncut' was leading the poll until yesterday by which time another blog started going up on the vote count, somewhat mysteriously.

Seek your wholehearted help - at least 2 votes per person remain, and they may prove to be extremely valuable now..

Here's the link.

India Uncut നു വേണ്ടി ഒരപേക്ഷ...

വാർഷിക Weblog അവാർഡുകളുടെ വോട്ടിംഗ് നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണു്. ഇനി രണ്ടു ദിവസം കൂടെയേ ഉള്ളൂ; അതായതു് ഇന്നും നാളെയും കൂടി മാത്രം - ജനുവരി 13 ന് പോളിങ്ങ് അവസാനിക്കും. Best Asian Blog എന്ന വിഭാഗത്തിൽ ശ്രീ അമിത് വർമ്മയുടെ India Uncut ഉൾപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടു്. ഇന്ത്യയിൽ നിന്നുള്ള ഏക നാമനിർദ്ദേശം ആണതു്. 24 മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ ഓരോ വോട്ട് വെച്ചു ചെയ്യാം - ആർക്കും..

താങ്കളുടെ സഹായം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു..

ഇതാണു ലിങ്കു്.

പുസ്തകപ്രസാധനരംഗത്തെ പുതിയ കാൽ‌വെയ്പ്പുകൾ

കുറച്ചു നാൾ മുമ്പു് ‘ബുക് റിപ്ലബ്ലിക്‘ നെപ്പറ്റി വായിച്ചിരുന്നു. കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ ഈ പോസ്റ്റിൽ നിന്നാണു് കിട്ടിയതു്. അതിൽ പറയുന്നതു പോലെ ബുക് റിപ്പബ്ലിക്കിന്റെ ആദ്യഗ്രന്ഥപ്രസാധനം ഇന്നു നടക്കുന്നു - ഇടപ്പള്ളി ചങ്ങമ്പുഴ പാർക്കിൽ വെച്ചു് വൈകിട്ടു 4.30 നു്. ആ പോസ്റ്റിൽ നിന്നുമുള്ള രണ്ടു ഖണ്ഡികകൾ ചുവടെ..

ഒരു പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ ആവശ്യമായ സർഗ്ഗവൈഭവവും സാങ്കേതികജ്ഞാനവും മലയാളം ബ്ലോഗെഴുത്തുകാരിൽത്തന്നെ ആവശ്യത്തിനുള്ളതു കൊണ്ടു് ഇത്തരം പ്രസാധകരെ ആശ്രയിക്കാതെ പുസ്തകങ്ങൾ ഒന്നുകൂടി നല്ല രീതിയിൽ കുറഞ്ഞ ചെലവിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ കഴിയും എന്ന ചിന്തയിൽ നിന്നാണു് ബുക്ക് റിപ്പബ്ലിക്ക് എന്ന ആശയം ഉണ്ടായതു്. ഇന്റർനെറ്റിൽ കൂടി പരിചയപ്പെട്ട ഏതാനും ആളുകൾ ചേർന്നുള്ള ഈ സംരംഭത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ഫലം ഈയാഴ്ച പുറത്തു വരുകയാണു്.

തുടക്കത്തിലുള്ള മൂലധനം സംഭരിച്ചതും, കൃതി തിരഞ്ഞെടുത്തതും, ടൈപ്പു ചെയ്തതും, ടൈപ്‌സെറ്റു ചെയ്തതും, വിതരണത്തിനും പരസ്യത്തിനുമുള്ള ഏർപ്പാടുകൾ ചെയ്യുന്നതും ബ്ലോഗിലൂടെ പരിചയപ്പെട്ട ഈ ആളുകൾ തന്നെയാണു്. തീരുമാനമെടുത്തതിനു ശേഷം വളരെ കുറച്ചു സമയത്തിനുള്ളിൽത്തന്നെ ആദ്യത്തെ കൃതി പ്രസിദ്ധീകൃതമാകുകയാണു്.

ലാപുട എന്ന പേരിൽ എഴുതുന്ന റ്റി. പി. വിനോദിന്റെ “നിലവിളിയെക്കുറിച്ചുള്ള കടങ്കഥകൾ” എന്ന കവിതാസമാഹാരമാണു് ആദ്യപ്രസാധനം. എല്ലാ ഭാവുകങ്ങളും നേരുന്നു - ഇന്നത്തെ ചടങ്ങിനും ഇനിയുള്ള എല്ലാ സംരംഭങ്ങൾക്കും..ഇതിന്റെ പിന്നിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും ആശംസകളും.

എങ്ങുമെത്താത്ത ചിന്തകൾ..

കുറെ ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം വീണ്ടും ബ്ലോഗിംഗിന്റെ ലോകത്തേക്കു്... ആയുരാരോഗ്യസമ്പത്സമൃദ്ധികൾ നേർന്നു കൊണ്ടുള്ള ദശലക്ഷക്കണക്കിനു പുതുവത്സരാശംസകൾ തപാലിലൂടെയും ഇ-തപാലിലൂടെയും കറങ്ങി നടക്കുമ്പോഴും ‘അശാന്തമായിരിക്കുന്നു ലോകം’ എന്ന യേറ്റ്സിന്റെ വാക്കുകളെ ഓരോ നിമിഷവും ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്നൂ നാം കാണുന്ന ഒരോന്നും നാം കേൾക്കുന്ന ഒരോന്നും..
...Turning and turning in the widening gyre
The falcon cannot hear the falconer;
Things fall apart; the centre cannot hold;
Mere anarchy is loosed upon the world,
The blood-dimmed tide is loosed, and everywhere
The ceremony of innocence is drowned;
The best lack all conviction, while the worst
Are full of passionate intensity.
Surely some revelation is at hand;
Surely the Second Coming is at hand....
[from W. B. Yeats' 'The Second Coming' (1920)]...

നന്മകളുടെ ആധാരദൃഢതകൾ, നല്ലതുകളുടെ വിശ്വാസപ്രബലതകൾ ഒന്നൊന്നായ് നഷ്ടപ്പെടുന്നു, തിന്മകൾ ആവേശസമൃദ്ധമായ തീവ്രതയിൽ മുന്നോട്ടു്..

വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പു് സനിൽ എന്ന സുഹൃത്താണു് ആദ്യമായി ഈ കവിതയെ ആദ്യമായി പരിചയപ്പെടുത്തിയതു്. എഴുപതുകളുടെ അവസാനം സി. എം. എസ് കോളെജിൽ പ്രസിദ്ധീകൃതമായ ‘കാമ്പസ് 78‘ എന്ന മാഗസിനിൽ സനിൽ ഇതിനെ ആധാരമാക്കി ദീർഘമായ ഒരു ലേഖനവും എഴുതിയിരുന്നു....

********************************************

വിശ്വാസപ്രമാണങ്ങളുടെ തകർച്ച വേദനാജനകമാണു്. സത്യം കമ്പ്യൂട്ടർ കമ്പനിയുടെ തകർച്ചയിൽ നിന്നു് വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടി ഇത്തരം ഒരു ചോദ്യവും (മറ്റു പല ചോദ്യങ്ങൾക്കൊപ്പം) ഉയരുന്നു.. നമുക്കു ആരെയൊക്കെ വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റും. കണക്കു സത്യം ആണു് എന്നു പലരും പറയുന്നു - കണക്കിനെ വിശ്വസിക്കാമോ? കണക്കപ്പിള്ളമാരെയൊ അവരെ പരിശോധിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട ഓഡിറ്റർമാരെയോ ഓരോ വർഷവും കമ്പനികൾ കൊടുക്കുന്ന വാർഷിക/ചതുർമാസ പ്രസ്താവനകളെയോ വിശ്വസിക്കാമോ?

പലപ്പോഴും ഇത്തരം പ്രശ്നങ്ങളിൽ നിന്നു ഓഡിറ്റർമാർ രക്ഷപെടുകയാണു പതിവു്. ‘തങ്ങളുടെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കപെടുന്ന രേഖകൾ ആധാരമാക്കി അഭിപ്രായം പറയാനേ തങ്ങൾക്കു കഴിയൂ‘ എന്നൊരു തർക്കം ആണു് അവർ പലപ്പോഴും പറയാറു്. അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ ഓഡിറ്റർമാർ എന്തിനാണു്? അവർക്കു മുന്നിൽ യഥാർത്ഥ കണക്കുകൾ എത്തുന്നു എന്നുറപ്പാക്കുവാൻ ആർക്കു പറ്റും - എങ്ങനെ പറ്റും? ധാരാളം ചോദ്യങ്ങൾ ഉത്തരമില്ലാതെ നമ്മുടെ മുന്നിൽ...Who will audit the auditors എന്നതു് ഒരു പഴയ ദാർശനികപ്രശ്നം തന്നെ. KPMG ഒരു കാവൽ‌സംഘടനയെ ആവശ്യപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞു..

ഏതായാലും PwC എന്ന ചുരുക്കപ്പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന PriceWaterhouse Coopers ഇത്തരം വ്യാജക്കണക്കു കഥകളിലെ ഒക്കെ ഒരു കണ്ണിയാവുന്നതു തീരെ യാദൃച്ഛികമാണോ? Global Trust Bank മുതൽ സത്യം വരെ, അതിനിടെ ടാക്സ് പ്രശ്നങ്ങളിൽ (ലിങ്ക് ഇവിടെ) ഉൾപ്പെടെ, അവർ വന്നു പെട്ടിരിക്കുന്നു.. ഏതായാലും ICAI പി.ഡബ്ല്യു.സി ക്കെതിരെ നോട്ടീസ് കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞു.. പക്ഷെ ഒരൊറ്റ മാസം കൊണ്ടു് ഓഹരിക്കാർക്കു നഷ്ടപ്പെട്ടതു് 13,600 കോടിയിലേറേ രൂപയാണു്...
****************************

26/11 - കുറവില്ലാത്തതു് വിശകലനങ്ങൾക്കു മാത്രം...

26/11 നെ പറ്റി അരുന്ധതി റോയിയുടെ വിശകലനം എപ്പോഴാണുണ്ടാവുന്നതു് എന്നു നോക്കിയിരിക്കുകയായിരുന്നു.. അപ്പോഴാണു് രാജീവ് ശ്രീനിവാസന്റെ ‘നിഴൽ പോരാളി’ യിൽ നിന്നു് വിവരം കിട്ടിയതു്. പ്രതീക്ഷിച്ച രീതിയിൽ തന്നെ വിശകലനം - എവിടെ കളിച്ചാലും പകിട പന്ത്രണ്ടിൽ തന്നെയേ വീഴൂ...

പിന്നെ ഈ നൂറ്റാണ്ടിലെ ഈ. എം. എസ് ആയ സീതാരാം യെച്ചൂരി യുടെ വക അടുത്ത വിശകലനം (വേറൊരു റിപ്പോർട്ട് ഇവിടെ). Indo-US nuclear deal ആണത്രെ മുംബൈ ആക്രമണങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ കാരണം.. ഇതു പോലെ ഒരു ആണവ സഹകരണ കരാർ ചൈനയുമായി ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നല്ലോ അമേരിക്ക ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപു് - അവിടെ ഭീകരർ ആക്രമിക്കാഞ്ഞതു് ചൈനയുടെ ഭാഗ്യം എന്നു മാത്രം ആണോ സഖാവു യച്ചൂരിയുടെ അഭിജ്ഞമതം ഇനി...?

Rule 49 O - myths and the fact..

One story that is going rounds through the cyber-space, be they discussion forums, blogs, groups, or email networks, at an increasing frequency lately - particularly after the recent Bomaby terrorist attacks, is the one about Rule 49 O of the "Constitution of India" (which in some emails read 1969 Act of the constitution!!!). The story runs generally thus. It looks a bit bizzare that people genuinely took to this rather mal-intentioned story without batting an eye lid. The least that could have been done was to check if there is indeed an Article numbered 49 O in our constitution, and if yes what does it deal with.

Let's see what the actual facts are:

First of all, this Rule 49 O forms part of "Conduct of Election Rules" 1961. The clause is reproduced below.

49-O. Elector deciding not to vote.-If an elector, after his electoral roll number has been duly entered in the register of voters in Form-17A and has put his signature or thumb impression thereon as required under sub-rule (1) of rule 49L, decided not to record his vote, a remark to this effect shall be made against the said entry in Form 17A by the presiding officer and the signature or thumbimpression of the elector shall be obtained against such remark.

Full compendium of these rules can be obtained from this link. A write-up about this provision that appeared in The Hindu a few years ago can be seen here.

The wrong impression that was meant to be perpetrated by this hoax email can be illustrated by the following example. Let's assume that in an election, candidate A gets 200,000 votes and candidate B gets 200,123 votes, and the total number of 'no votes' asper Rule 49O comes to 124. Then as per this story, the entire election exercise would be cancelled, repolling ordered and the candidates would be disqualified for 6 years. This notion is wrong - it has no basis absolutely.

At least the perpetrators should have given a more plausible interpretation that if the rejections i.e. 49 O 'no votes' exceed the total number of votes polled, then a re-election needs to be ordered, and the candidates do not have the right to contest again. This is on the premise that more voters have rejected the candidates than the number of voters who have supported them. For example, candidate A gets 200,000 votes, candidate B gets 200,123 votes, but 'no votes' per rule 49O come to 450,000. Then it would have made a better, more credible stroy - without any basis though.

The Election Commission of India, on being made aware of such stories doing the rounds, has come up with a proper clarification on the subject, which you can read here. Please also see the narrative on Wikipedia. "Technology Law India" clarifies thus. An excerpt from their clarification is as follows:

Rule 49-O falls under the Chapter II of Part IV of the Rules which was introduced in 1992 and deals only with voting by electronic voting machines or EVMs. The remark referred to here is an offline entry by the presiding offer (accompanied by the voter’s signature) to record the fact that a vote was not electronically recorded even though the voter had registered in the register of voters. This would allow reconciliation of mismatches arising from a situation where you have lesser votes polled in the machines than the names entered and signed in the register of voters. There is no provision for polling to be cancelled based on the number of 49-O votes.

From another perspective, it can be seen that there is a fundamental flaw as well in this rule. If a voter has opted for Rule 49 (O), then that fact will be known to everyone in the polling station. That is, the 'secret' ballot will no longer be 'secret' ballot. Even the courts are prevented from knowing a voter's choice of candidate under section 94 of the Representation of Peoples Act, 1954. It could therefore be that this provision may not stand the test of law, if challenged in a court of law and subjected to legal scrutiny. In fact a petition by the People's Union for Civil Liberties seeking such provision for negative votes is still pending before the Hon'ble Supreme Court of India.

It may also be interesting to note that the Election Commission of India through a letter written in 2004 by the then Chief Election Commissioner of India, Mr. T S Krishnamurthy to the Government of India recommended adding a button called 'No Voting' in the Electronic Voting Machines or adding a column in the ballot paper for 'No Voting', so that firstly voters will have that chice, and secondly any such 'No-Vote' decision by the voter remains a secret. The Government of India, as expected, has not taken a decision on it yet (and will not likely to, in the future, as well).

See excerpt from the ECI letter to the Central government:

[Quote]

7. NEGATIVE / NEUTRAL VOTING

The Commission has received proposals from a very large number of individuals and organizations that there should be a provision enabling a voter to reject all the candidates in the constituency if he does not find them suitable. In the voting using the conventional ballot paper and ballot boxes, an elector can drop the ballot paper without marking his vote against any of the candidates, if he chooses so. However, in the voting using the Electronic Voting Machines, such a facility is not available to the voter. Although, Rule 49 O of the Conduct of Election Rules, 1961 provides that an elector may refuse to vote after he has been identified and necessary entries made in the Register of Electors and the marked copy of the electoral roll, the secrecy of voting is not protected here inasmuch as the polling officials and the polling agents in the polling station get to know about the decision of such a voter.

The Commission recommends that the law should be amended to specifically provide for negative / neutral voting. For this purpose, Rules 22 and 49B of the Conduct of Election Rules, 1961 may be suitably amended adding a proviso that in the ballot paper and the particulars on the ballot unit, in the column relating to names of candidates, after the entry relating to the last candidate, there shall be a column None of the above, to enable a voter to reject all the candidates, if he chooses so. Such a proposal was earlier made by the Commission in 2001 (vide letter dated 10.12.2001).

[Unquote]